Jak już pewnie zauważyliście, coraz więcej gier porzuca swoje świetne pomysły, wymagającą i dość mało skrępowaną rozgrywkę na rzecz akcji i tony skryptów oraz kosmicznej wręcz prostoty. Wszystko to przez jedną serię, wcale nie tak świetnych, gier, których ”sukces”(to pojęcie względne) każdy próbuje naśladować. Nie muszę chyba mówić o jaką serię mi chodzi, ale wspomnę, która to się ”sprzedała”. Mowa o taktycznych Ghost Recon`ach. Ich kolejna odsłona, z podtytułem Future Soldier, zrywa niemal całkowicie ze swoim poprzednim życiem.

Future is not pink

Historia Żołnierza Przyszłości umiejscowiona jest 10-15 lat od poprzedniej części(która była usadowiona w 2014 roku). Fabuła, przynajmniej na razie, prezentuje się bardzo podobnie jak w serii, którą UbiSoft próbuje naśladować. Znowu dwie frakcje-amerykańskie Duchy i rosyjscy ultranacjonaliści, którzy obalili rząd swego kraju i zaatakowali Norwegie(oo… coś nowego!). My, Edward Kochenko aka. Kozak, wraz ze swoim oddziałem musimy im naturalnie przeszkodzić. Bleh…ile razy można przerabiać tą samą historię. UbiSoft należy do firm, które mają u mnie duży kredyt zaufania(chociażby po Rayman`ach i Assassin`s Creed), więc myślę, że jednak jeśli chodzi o warstwę fabularną, to nie ma się specjalnie czym martwić.

Rozgrywka, jak już wspomniałem, ma być o wiele bardziej liniowa, napakowana skryptami jak Greg Valentino sterydami, i, naturalnie, o wiele prostsza. Dobra, trochę po marudziłem, więc czas na zachwyty, bo jest czym. Jako że nasze Duchy będą działać w przyszłości, nie może zabraknąć super, ultra wypasionych gadżetów! A, przynajmniej na razie, twórcy mają się czym chwalić. Z tych mniej zachwycających i nowatorskich można wymienić kamuflaż, tudzież niewidzialność oraz boty(droidy?drony?), które dzielą się na naziemne i powietrzne. Z bardziej ciekawych zabawek należy wspomnieć o działku sztumowca, które najwyraźniej było inspirowane tym Predatora, jednak zamiast plazmy strzela rakietami. Snajper będzie posiadał czujnik tętna, który pomoże mu(a dzięki znanemu systemowi komunikacji Cross-Com także kompanom) zlokalizować przeciwników. Mogę powiedzieć, że mi już się to bardzo nie podoba. Jeśli Ubi jakoś nie ograniczy możliwości tej zabawki, to gra snajperem będzie na prawdę bezsensowna.

Ubiki próbują naśladować również inną serie gier TPP, której klony pojawiają się co chwila. Otóż, nasi wojacy będą mogli przyklejać się do ścian, ostrzeliwać z nich na ślepo oraz będą posiadali kilka innych Gears`owych patentów. Ciekawi mnie jak twórcy rozwiążą problem przyklejania się do ścian i ostrzeliwania zza nich. W końcu jest to gra FPS i jeśli paryskie studio nic nie wykombinuje, możemy się spodziewać pomysłu z Brothers in Arms, czyli nagłej zmiany kamery z FPP na TPP przy korzystaniu z osłon. Oj, coraz większy misz-masz nam się robi.

Zacząłem mówić o klasach, jednak nie ma tu żadnej nowości. Są cztery, szturmowiec, snajper, zwiadowca i inżynier. Kontrole nad dronami będzie miał inżynier, szturmowiec do swojej dyspozycji będzie posiadał, wcześniej wspomniane, działko, snajper czujnik tętna, a zwiadowca kamuflaż. Ubi postanowiło dać pewnego rodzaju nowość, otóż będziemy mogli dzielić się swoim sprzętem z resztą drużyny oraz łączyć ich zdolności, w celu użycia np. broni cięższego kalibru lub specjalnej zdolności danej klasy.

Nie licząc single playera, będzie naturalnie multi oraz tryb coop. We wszystkich trybach(również w singlu. Dobre, nie?) będzie można zdobywać poziomy, a suma doświadczenia w nich zdobytego będzie sumowana. Kolejne levele odblokowują nowe bronie i zdolności specjalne, czyli nic nadzwyczajnego ani nowego. Tryby multi również nie powalają. Stantardowo deathmatche, dominacja i kradnięcie flagi. Podoba mi się natomiast to, że maksymalnie będzie 8 graczy. Unikniemy przez to rzezi, a przy okazji będzie trzeba trochę więcej pomyśleć.

Duchy będą miały również możliwość ”przytulenia” się do siebie plecami, by mieć większe pole widzenia, ale przy tym stając się łatwiejszym celem dla broni cięższego kalibru. Być może jednak nie do końca seria straci cały swój taktyczny urok.

Nowa gra sygnowana nazwiskiem znanego pisarza będzie korzystała z lekko podrasowanego silnika poprzedniej części. No, wodotrysków nie ma się co spodziewać, jednak myśle, że nie będzie najgorzej. Na screenach tytuł prezentuje się bardzo ładnie, jednak wiadomo, że są one podrasowane. Wspomnieć należy o tym, że będzie możliwe niszczenie ścian. Tak, tylko ścian. O destrukcji niczym z Red Faction czy chociażby z Bad Company 2 nie ma co marzyć.

Future is comming

Kolejny Ghost Recon prezentuje się…słabo. Ubisoft kradnie pomysły z wielu znanych serii, przy czym od siebie dodaje tylko całkiem niezłe, futurystyczne zabawki i kilka dobrych rozwiązań do trybów gry. Moim zdaniem odejście od starej, sprawdzonej i dobrej formuły serii jest wielkim błędem, za który UbiSoft zapewne i tak nie wiele zapłaci, przez dobrą kampanię reklamową i zabawki Duchów. Kolejny znak ”prostych” czasów i kolejna dobra seria gier odchodzi w zapomnienie. Jednak, jak już wspomniałem, Ubi ma u mnie kredyt zaufania i na dodatek nie tylko w kwestiach fabularnych, więc możliwe jest, że  coś z tego mixu wyjdzie, a nawet coś dobrego. Nie pozostaje nic innego jak czekanie.

Fakt 1 – Stary/Nowy charakter gry

Charakter gry jest nadal iście zręcznościowy, nie oznacza to jednak dzikich szarży na wrogu czy ćwiartowaniu go na plasterki ostrym jak brzytwa mieczem rodem z produkcji Made in China. Co prawda ekran dalej często lśni od zdobywanych przez bohatera bonusów, a czasami zdobyte lub kupione bronie otwierają nam drogę do różnych ciekawych umiejętności, o których nie wspomniałem poprzednio. Dalej jednak będziemy zmuszeni skakać niczym Tarzan po przesuwających się platformach czy półkach skalnych, niekiedy zostaniemy wyrzuceni w powietrze za sprawą wybudowanego wcześniej „wyrzutnika”. Jednak nadmiaru emocji czy też jakiejś większej satysfakcji z dokonanego czynu jakiego mógłby nam dostarczyć np. tak ceniony Devil May Cry nie uświadczysz. I tak wcale nie jest tu tak nudno, przecież inne gry MMO praktycznie w ogóle nie oferują takich możliwości jak skakanie, i z reguły elementów zręcznościowych też w nich brak. Niezbyt zadowalający jest fakt, że twórcy dalej nie podarowali ludzikom umiejętności pływania. Wkrótce jednak powinno się to zmienić.

Fakt 2 – Chowaniec Ci pomoże!

Na początku irytowały mnie. Nie chciałem mieć z nimi nic wspólnego (oczywiście o zwierzakach/chowańcach mowa), dlatego też w poprzednim tekście zaledwie o nich wspomniałem. Teraz jednak postanowiłem naprawić swój błąd opisując dokładnie wszelkie procesy i sprawy związane ze zwierzętami. Zwierzaki nauczymy  oswajać się w krainie zwanej Pet Cove. Te zaś potrzebne nam będą do wykonywania niektórych misji itp.. Każde ze zwierząt jest inne i oryginalne. Na swej drodze napotkamy: psy, koty, żółwie ale również smoki. Chowańce pomagać nam będą również wejść do określonych lokacji poprzez naciśnięcie przez nie specjalnego guzika. Często natrafiać będziemy na (o czym wspomniałem w poprzednim artykule) poukrywane pod ziemią skrzynki, które możemy wydobyć za pośrednictwem naszych podopiecznych. Rozwiązanie takie znacznie urozmaica rozgrywkę i pozwala na jeszcze ciekawsze i przyjemniejsze spędzenie czasu we „Wszechświecie”.

Fakt 3 – Minigry

Zwierzaki oswajać będziemy dzięki minigierce nazwanej przez twórców „Pet Taming game”, w której to mamy spośród paru klocków wybrać potrzebne do zbudowania widniejącej po lewej stronie ekranu konstrukcji, do tego jeszcze na czas. Oprócz owej minigierki pojawi się ich jeszcze parę. Ja zetknąłem się na razie z trzema. Drugą z nich możemy znaleźć na mapie zwanej Gnarled Forrest. Polega ona na niszczeniu wrogich okrętów Maelstorm (złej siły mającej zniszczyć wyobraźnie) za pomocą armaty. Trzeba uważać przy tym na przepływające od czasu do czasu okręty przyjacielskie. Trzecia i zarówno ostatnią opisywana przeze mnie minigierką, jest prawdopodobnie (nie udało mi się w nią osobiście zagrać) bardzo podobna do poprzedniej. Jednak zamiast okrętów na cel obierzemy… kaczki! Jak widzicie minigierki na pewno dobrze wpłyną na Lego, a już na pewno nie negatywnie.

Fakt 4 – „Wynajem ziemi”

Następnym dość istotnym faktem jest tajemniczy wynajem ziemi. Spokojnie… Już powiem o co chodzi. Na niektórych mapach  pojawiły się lądowiska umożliwiające wypożyczenie skrawka ziemi na którym to będziemy mogli gospodarzyć. Nie będzie to oczywiście uprawa roli czy hodowla, lecz znane już Wam budowanie. Na wynajętej ziemi można tworzyć istne cuda. Jak już pewnie się domyślacie chodzi mi o budowanie własnych konstrukcji, które to po chwili zabawy możemy umieścić w plecaku i wykorzystać do innych celów. Naprawdę warto zdobywać walające się po mapach klocki, aby później móc cieszyć się czasami wręcz niesamowitymi budowlami. Jeśli jesteśmy już przy mapkach i lokacjach muszę powiadomić was, że jedna z nich nadal nie jest dostępna,  zwie się ona Forbidden Valey. Mam jednak nadzieję, że wkrótce zostanie ona oddana do naszej dyspozycji i że twórcy dodadzą jeszcze wiele innych lokacji.

Fakt 5 – Wyścigi

Jak już pisałem w ostatnim beta-teście w grze pojawią się również wyścigi. Ostatnio podróżując po świecie lego udało mi się ustalić, że na 100% pojawią się w grze. Na razie natknąłem się jedynie na „tor wyścigowy” a raczej zdjęcie go przedstawiające. W sklepie zaś zauważyłem części do klockowych samochodów i formuły jeden. Czyżbyśmy rzeczywiście mieli w przyszłości poczuć zapach Legowych spalin i usłyszeć pisk opon?. Przekonamy się pewnie o tym  dopiero po premierze (przypuszczam że wyścigi będą udostępnione dopiero w finalnej wersji).

Fakt 6 – Sposób na… wroga

Aby do rozgrywki nie wkradła się jednak monotonia, przez ciągle nudny i pospolity sposób wybijania wrogów, twórcy zachęcają nas do korzystania z „pomocy bojowych”. Np. napotykając na swej drodze złych piratów budujemy szybciutko posąg syreny która to obraca się w te i we tym samym podrywając naszych niezbyt inteligentnych przeciwników. W czasie zauroczenia możemy spokojnie eliminować nieprzyjazne jednostki. Na mapach częstą też, pojawiają się bardzo złośliwe i niesympatyczne małpy  które to zgładzić możemy jedynie za pomocą zbudowanej wcześniej broni, którą to spuszczamy na łeb przedstawiciela naczelnych.

Fakt7 – O Questach

Na więcej uwagi zasłużyły również misje których to specjalnie ostatnio nie doceniłem  . Są one naprawdę genialne. Nie są one ani niestrawne ani . Praktycznie w ogóle nie spotkałem się z zadaniem typu zabij pięć krwiożerczych wiewiórek czy zanieś tort czekoladowy staruszce przypadkiem stojącej na tym samym końcu mapy. Lego stwarza zupełnie nowy klimacik i nie jest to jakiś tam tani smrodek darmowego MMO, ale naprawdę mocna rzecz. Jest trochę główkowania, skakania i strzelania ale również oswajania zwierząt, i od czasu do czasu znajdowania różnych ciekawych Itemów. Jedno z ciekawszych przyjętych przeze mnie ostatnio zadań polegało na znalezieniu zagubionego sprzętu. Ten znajdował się na szczycie latarni w gnieździe pelikana, którego miałem  za zadanie przepłoszyć, korzystając z pomocy mojego chowańca i zabrać skradzione rzeczy. Nieźle co?

Fakt 8 – Komunikacja to (nareszcie…) podstawa

Chwilę poświęcę jeszcze na może znany już w Mmowym świecie pomysł, który pojawił się w grze. Pomysłem owym jest “poczta”.  Wszystko odbywa się na znanej WoWowcom (i nie tylko)  zasadzie, zaś wysłanie listu kosztuje 25 złotych monet (przy okazji dodam, że obowiązującą w Lego walutą są po prostu złote monety). Czasem jednak fajnie jest wysłać do kogoś wiadomość, dlatego też chłopaki z Net Devil zdecydowali się na zamieszczenie w ich gierce tego rozwiązania . Niestety twórcy dalej nie zdecydowali się na tryb PVP. Jak pisałem gra na uroku przez to nie traci ale da się we znaki hardcorom. Co bardzo mnie ucieszyło to poprawiony system chatowania. Nie ma już problemów z wysyłaniem, zostawiono natomiast sprawdzanie pisowni (patrz poprzedni artykuł)  Wreszcie można plotkować ile wlezie!

Fakt 9 – Info w grze

We wcześniejszym tekście napisałem co nieco o “kulach budowania”. Winien jestem jednak przechrzcić je na “kule wyobraźni” albowiem taka jest ich pierwotna nazwa. Dalej będziemy używać ich do podstawowych czynności jak budowanie czy oswajanie zwierząt. „Magazynek” kul zwiększać się będzie w raz z doświadczeniem naszego bohatera (podobnie jak z życiem). Za naszą obronę odpowiedzialna będzie posiadany przez nas zbroja czy też hełm oraz zbierane w trakcie gry Armory.
Abyśmy nie musieli błąkać się po nieznanych platformach twórcy zamieścili nową” zakładkę” (czytaj: opcje) dużej mapy. Oprócz niej na składzie znajdzie się również mapka aktywna znajdująca się w prawym górnym rogu.

Fakt 10 – System dobowy i muzyka…

Gra jako jedna z niewielu oferuje system dobowy. Naprawdę zdziwiłem się widząc ciemniejące niebo. Przyznam, że Lego pod osłoną nocy zdecydowanie różni się od czasu kiedy to panuje świetliste słońce. Dzieje się tak przede wszystkim za sprawą nowo dodanej muzyki wspaniale „oddającej” legowy klimacik. Lego dysponuje obecnie naprawdę rozmaitą paletą nie tylko kolorów pięknego świata ale i muzyki.

Fakt 11 – Nowy interfejs

Na koniec postanowiłem pozostawić sprawę zmian graficznych. Co widać na pierwszy rzut oka to zmieniony wygląd życia i “kul wyobraźni”. Zamiast serduszek pojawił się schludnie i ładnie wykonany pasek życia, podobnie też stało się z kulami wyobraźni. Ich pasek został jednak umieszczony u dołu ekranu. Dołączono również możliwość lokowania niektórych przedmiotów czy broni tak aby były one łatwiej dostępne dla gracza. Wszystkie te udogodnienia nie wpłynęły prawie w ogóle na grywalność nadal gra się przyswoicie zaś postacie poruszają się płynnie i z gracją. Niestety parę nowych elementów wymaga jeszcze dopracowania. Na szczęście pozostało jeszcze duuuużo „betowych godzin”.

To chyba już wszystkie warte uwagi “nowości” i zarówno koniec tekstu. Jeśli jednak w świecie lego pojawi się coś zupełnie nieoczekiwanego np. nowe map, umiejętności bohatera czy też jakiś inny innowacyjny pomysł na pewno Was o tym powiadomię.

Gdy w 2007 roku światu ukazał się Crysis opinii na jego temat było mnóstwo. Wielu zarzucało mu beznadziejną fabułę, w której znowu bronimy świat przed kosmitami i na dodatek po ”amerykańsku”. Inni cieszyli się z nanokombinezonu, jego możliwości, jak i faktu, że większość zadań można było przejść na kilka sposobów. W jednej rzeczy jednak wszyscy byli zgodni – Crysis to najładniejsza gra jaka wyszła i nikt do tej pory nie pobił go (no może Crysis: Warhead). Twórcy wzięli sobie do serca skargi fanów jak i antyfanów, przez co Crysis 2 ma być o wiele lepszy od swojego poprzednika.

Marsja… kosmici atakują!

Kosmici po ataku na wyspie z pierwszej części postanowili zacząć prawdziwą inwazję. W ciągu trzech lat zniszczyli największe miasta na Ziemi m. in. Londyn, Tokio oraz a jakże, Nowy Jork. Właśnie w tym ostatnim przyjdzie nam walczyć.

Pamiętacie film „Jestem Legendą” albo „Pojutrze”? Twórcy przyznali, że właśnie tymi filmami inspirowali się przy tworzeniu lokacji Nowego Jorku. Nie znaczy to, że zrzynali od tych produkcji. Crytek jest pewien, że takiego miasta nie widzieliśmy jeszcze nigdzie! Będzie ono oczywiście opustoszałe, zniszczone i ogólnie będzie panował totalny chaos. Na naszego bohatera będą czyhali kosmici, tajemnicza trzecia frakcja (stawiam na Rosjan, gdyż Koreańczycy poszli na emeryturę) oraz…żołnierze Crynetu, czyli twórców naszego kombinezonu! (w sumie zauważyliście, że większość nazw w produkcjach Crytek`u zaczyna się na ,,Cry”?)

Po fabularnej klapie pierwszej części twórcy wynajęli Richarda Morgana, który dał się już poznać poprzez słuszną krytykę fabuły Modern Warfare 2 i dość ryzykowne zrównanie z błotem scenarzystów Halo. Jak już wcześniej wspomniałem, akcja gry toczy się w Nowym Jorku 3 lata po wydarzeniach z pierwowzoru, a naszymi przeciwnikami są kosmici, żołnierze Crynetu i nieujawniona trzecia frakcja (czyt. zapewne Rosjanie). I jak na razie to właściwie tyle informacji, które mogą nam coś powiedzieć. Nie wiadomo nawet dlaczego Crynet poluje na Nomada. EA oszczędnie rozdaje nowe newsy o Crysis`ie 2.Rozgrywka ma być bardziej liniowa, ale za to dająca więcej możliwości manewru za sprawą nanokombinezonu 2.0.

Nanosuit 2.0 ma być lekko okrojoną wersją swojego poprzednika. Zamiast czterech trybów siła, szybkość, wytrzymałość i niewidzialność, mamy  tryb pancerza, który jest połączeniem 3 pierwszych z ”jedynki”,  infiltracji, dzięki której możemy widzieć przeciwników zza ścian, oraz zupełnie nowy tryb taktyczny, który pozwoli nam zbierać informację o otoczeniu i przysłuchiwać rozmów przeciwników. Nową ”umiejętnością” Nomada będzie wspinanie się po budynkach. Ciekawie by było, gdyby twórcy wpisali umiejętność chodzenia w pionie do możliwości kombinezonu.

Cry, Cry, Cry!

Crysis 2 będzie działał na trzeciej wersji autorskiego silniku Crytek`a – CryEngine. Dzięki temu gra ma być jeszcze ładniejsza niż poprzedniczka. Jestem ciekaw jak twórcy chcą to osiągnąć, zwłaszcza że produkcja ma wyjść również na konsole. O co ci chodzi? – pewnie zapytacie. Ano oto, że PlayStation 3, a tym bardziej Xbox360 nie odpalą nawet pierwszego Crysisa w maksymalnych detalach, więc jak mają to zrobić z drugą częścią? Myślę, że po prostu stworzą, różniące się pod względem grafiki, dwie wersje gry – na PC i konsole nowej generacji (różnic w wyglądzie pomiędzy X360 i PS3 ma nie być). Zanim zwolennicy „peestrójek” mnie zlinczują, za porównywanie ich boskiej konsolki do lekko zacofanego „Xklocka”, zacytuję twórców: “Świetną sprawą w CryENGINE 3 jest jego elastyczność i możliwość dostosowania do różnych platform. Dzięki temu posiadacze zarówno X360 i PS3 prawdopodobnie otrzymają niemal identyczną grę – zarówno pod względem wizualnym, jak i technologicznym.”. Nad konsolowymi wersjami Crysisa 2 pracują dwa zespoły, po jednym dla każdej ”ze stron”, przez co słowa przedstawiciela studia mogą się spełnić.

W pierwszej części mogliśmy bardzo często rozwalić większość elementów otoczenia (chaty, drzewa itp.) za sprawą bardzo dobrej fizyki. Nie był to oczywiście poziom Red Faction: Guerrilla, ale i tak robiło to wrażenie. Teraz, niestety, interakcji z otoczeniem będzie znacznie mniej. Do sporej części budynków Nowego Jorku nie będzie można nawet wejść (!), a co dopiero zrównać go z ziemią. Szkoda, aczkolwiek w bardziej znanych miejscach miasta (Statua Wolności, Manhattan) pewnie będzie można sporo rzeczy zepsuć, a do innych zajrzeć.

Gorąca Jesień

Crysis 2 zapowiada się bardzo smakowicie. Twórcy obiecali poprawić większość błędów, a do tego możliwość oglądania zniszczonego Nowego Jorku na silniku CryEngine 3 będzie na pewno niezapomniana. Sprawę komplikuje trochę kontrowersyjna decyzja twórców o stworzeniu swego dzieła również na konsole. Po premierze „jedynki”, mało który komputer potrafił udźwignąć miażdżącą moc CryEngine 2, a teraz możliwe jest, że kupno nowego sprzętu nie będzie konieczne i to bynajmniej nie za sprawą dobrej optymalizacji. Nie wiem jak Wy, ale ja na Crysisa 2 czekam zwłaszcza, że pierwsza część mi się podobała. Moderzy powinni być również zadowoleni, bo pojawi się edytor, a tworzenie na takim silniku będzie na pewno niezapomniane. Wszystkie kwestie zostaną wyjaśnione bardziej na E3 w czerwcu oraz, oczywiście w dniu premiery, czyli prawdopodobnie w listopadzie.

123►

Uratować Lego…

Beta, w którą grałem, była naprawdę całkiem interesująca. Nawet pod względem oprawy graficznej, prezentowała się zupełnie przyzwoicie, miejscami była nawet piękna. Nie pojawiały się też jakieś większe bugi.  Ja przynajmniej nie wyłapałem prawie żadnego (o oprawie audiowizualnej później). Na wstępie chciałbym oświadczyć jeszcze, że Lego Universe nie jest zwykłym, monotonnym MMORPG-em, jakie znamy już od wielu lat. Jest raczej powiązaniem gry platformowej  i RPG,  zawierającym elementy zręcznościowe.

Najpierw skupię się jednak na krótkim i rzeczowym streszczeniu historii, z którą będziecie mieli do czynienia w klockowej krainie. Mamy tutaj typową walkę dobra ze złem. Wszystko zaczęło się od złego doktora, który zapragnął zniszczyć wyobraźnię, co byłoby równoznaczne z zagładą klocków Lego. Tak więc za sprawą wspomnianego złoczyńcy  zostają one zainfekowane dziwnym choróbskiem, podobnie jak niektórzy mieszkańcy krainy. Tak też stajemy przed ważnym zadaniem: uratować wyobraźnię. Jak widzicie fabuła nie jest zbyt rewelacyjna, raczej przeciętna, choć pasuje do klimatu gry. Jest nieco bajkowo i normalnie, w każdym bądź razie, tytuł ten przeznaczony jest zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Oczywiście za granie trzeba będzie też słono zapłacić (nie znam jeszcze kwoty za jaką opłacać będzie się miesięczny abonament). Teraz powrócę jednak do opisu samej rozgrywki, a raczej przygotowań do niej to jest tworzenia postaci.

Klocki kolorowe

Do dyspozycji dostaliśmy edytor z dość pokaźnymi zasobami strojów i fryzur. Jest on dość charakterystyczny dla Lego. Podobnie jak w rzeczywistości, możemy dobrać według własnego gustu: fryzurę, głowę, tułów oraz nogi naszego bohatera. Dzięki temu nie musimy narzekać na powtarzalność postaci. Nie wiem jeszcze tylko czy w becie udostępniono już wszystkie możliwości co do ich edycji. Myślę jednak, że w ostatecznej wersji przybędzie nieco nowych kreacji, a jeśli  nie to nawet w samej grze znajdziemy mnóstwo ciekawych wdzianek.

Gdy udało mi się już wykreować moją postać, włączyłem grę. Już od samego początku zabawy, Universe zaskakiwało mnie i urzekało różnymi ciekawymi pomysłami. Bardzo spodobało mi się to, że gra nie ma narzuconego z góry „gatunku fabularnego” (o ile tak mogę to określić). Mamy tutaj do czynienia zarówno z średniowiecznymi rycerzykami, smokami, statkami kosmicznymi co i zwykłą, szarą (w przypadku Lego kolorową) rzeczywistością. Oczywiście, aby wszystko to działało jak należy, środowiska te umieszczono na osobnych mapkach (o których przeczytacie nieco poniżej), pomiędzy którymi przemieszczamy się w bardzo fajny sposób, mianowicie dzięki skonstruowanej przez nas wcześniej rakiecie. Przyznam, że rozwiązanie takie jest ciekawe, ale i nieco zaskakujące. Wyobraźcie sobie, że gracie np. w WOWa. Swoim np. Blood Elfem tniesz kolejne hordy przeciwników, a nagle u twojego boku staje koleś w dziwnym skafandrze i mierzy do ciebie z gigantycznej kosmicznej giwery. To prawda, że w niektórych grach RPG i MMORPG zastosowano już broń palną, ale na pewno nie na taką dużą skalę jak w Lego: Universe. Dopowiem jeszcze, że obok rycerzy i ludzi z przyszłości dojdzie jeszcze parę innych, że tak to nazwę – ras. Nie istnieje również nic takiego jak podział na klasy. Tak też musimy radzić sobie bez magicznych fajerwerków, stękań wojownika i brzdęku cięciwy łuku łowcy. Jesteśmy zdani na własną pomysłowość, bowiem w Lego i bez magii możemy zdziałać cuda. Jakie ? Dowiecie się czytając dalszą część artykułu.

Buduj i rządź!

Wszyscy nasi bohaterowie posiadają bardzo charakterystyczną i wydawałoby się normalną dla Lego umiejętność – budowania różnych przedmiotów czy urządzeń. Zalicza się do tego tak przeze mnie nazwane: budowanie szybkie, gdzie komputer tworzy za nas daną budowle i wolne gdzie to my przejmujemy różdżkę (min. przywdziewając śmieszny, magiczny cylinder). Przy umiejętnościach tych, a konkretnie przy budowaniu szybkim, potrzebne nam będą specjalne kule energii (coś jak mana w normalnym MMORPG), które zdobywać będziemy w trakcie gry. Podobnie jest z pieniędzmi które znajdujemy dość często. Rozwalając poukrywane gdzieniegdzie skrzynki lub przedmioty, w których możemy odkryć również inne ciekawe „znajdźki”. Jeśli jestem już przy przedmiotach przydałoby się coś o nich powiedzieć. W grze jest ich cała fura. Jak pisałem poukrywano je w różnych zakątkach klockowego świata. Są ciekawe i przydatne. Z tych fajniejszych wymienię ostatnio znalezione przeze mnie radio oraz „ przyrząd” do puszczania baniek mydlanych. Pozostaje jeszcze kwestia broni. Jak mówiłem pojawi się i oręż i broń palna. Oprócz broni do dyspozycji dostaliśmy także hełmy, poprawiające naszą obronę.  Na uwagę zasłużyły również bonusy, których jest w grze sporo, np. Przyspieszacze czy Armory.

Wszystkie przedmioty zdobywać będziemy też poprzez wypełnianie misji, które są naprawdę oryginalne i innowacyjne. Lego porzuciło nudny już sposób na zadania: przynieś, podaj, pozamiataj. Zastępując je bardziej złożonymi metodami. Oznacza to między innymi, że jedna misja, będzie ciągnąć za sobą drugą (żeby nie było niejasności napiszę to bardziej po ludzku: aby wykonać następną misję trzeba dokończyć poprzednią) . Oprócz tego są one na tyle zbalansowane, że do rozgrywki nie powinna wkraść się monotonia. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki specyfice Lego, pozwalającej na naprawdę świetne, czasem nawet nieco futurystyczne pomysły. W grze często i gęsto, pojawiać się będą Questy typu: “Zbuduj coś”,” Zatańcz”, “Oswój zwierzę” czy nawet “Wygraj wyścig”. Niekiedy będziemy musieli też kupić coś dla danej osoby (nie, nie eliksiry, czy jakieś inne pierdoły). Otrzymaliśmy zatem całkiem dobry koktajl, najróżniejszych misji i zadań. Jednak aby lepiej przedstawić moje intencje co do ich opisania, w skrócie “odtworzę”  pierwszą z nich. Oczywiście to właśnie w niej przypadnie nam możliwość, poznania podstawowych zasady rozgrywki.

Wszystko dzieje się na statku kosmicznym, z którego mamy za zadanie się wydostać. Najpierw czeka na nas krótka instrukcja dotycząca poruszania się. Po chwili wysiłku możemy ruszyć eksplorować statek, rozwalając po drodze skrzynki z forsą i „maną”. Zmierzamy do naszego pierwszego zleceniodawcy – Boba, który to każe nam pozbierać (takie sytuacje zdarzają się rzadko), wspomniane wcześniej kule „energii budowania”. Po wykonaniu zadania, udajemy się do pewnej klockowej kobietki. Ta, mówi nam w jakiż to sposób mamy stworzyć rakietę. Wtedy też poznajemy tajniki budowania wolnego. Ze znajdujących się w plecaku części składamy statek kosmiczny, aby po chwili wylecieć z Venture Explorera (tak pierwotnie nazywa się mapka na której się znajdowaliśmy) na orbitę. Jak widzicie będzie wesoło i już na pewno nie nudno. Co do wspomnianego wcześniej plecaka, jest on podzielony na cztery części. W pierwszej znajdują się najbardziej istotne przedmioty jak broń, „życie” czy też wdzianka. Druga przeznaczona jest dla części do składania różnych maszyn itp. (jak rakieta czy nawet F1). W trzeciej komorze znajdować się będą najróżniejsze klocki i klocuszki, które to będziemy kolekcjonować w czasie naszej podróży przez Legową krainę. Ostatnią część naszego plecaka, zajmować będą jeszcze inne dziwaczne pierdoły. Dla dociekliwych  postanowiłem wypisać jeszcze resztę dostępnych w grze mapek:  Nimbus Stations, AG property, Avants Garden, Pet Cove, Gnarled Forest oraz Forbidden Valey  (Razem z Venture Explorer siedem, a to całkiem sporo jak na początek)

Szanuj wroga swego bo możesz mieć gorszego

Oczywiście jak na normalnego MMORPG-a przystało, aby uzyskiwać coraz to lepsze wyniki w grze, będziemy musieli wybijać w pień, bardzo ale to bardzo natrętnych wrogów. Na początku będziecie mieli do czynienia, z dość prostymi przeciwnikami, mianowicie Smorlingami -  przypominającymi emo-smerfy stworkami. Oprócz tego, że nie są one zbyt wytrzymałe, spokojnie można by nadać im miano najbardziej upierdliwych stworzeń w całym wirtualnym świecie. Pojawiają się one nie wiadomo skąd, aby za chwilę zniknąć pod uderzeniem( lub też pociskiem) broni naszego bohatera. Ogólnie jedna z plansz aż roi się od tych niezwykle upierdliwych stworków. Co tyczy się wszystkich przeciwników, to to, że będą oni rozmieszczeni na mapkach, odpowiednio do tego z jakiego będą pochodzić czasu/okresu  (chodzi mi o to, że np. w średniowiecznym wydaniu klocków nie spotkamy przeciwników z innych epok).

Co dziwne w Universe nie spotkałem się z możliwością założenia gildii, a przecież tak miło walczy się w grupie. Aby załagodzić sytuację udostępniono możliwość, dodania drugiej osoby do znajomych; co graniczy raczej z założeniem drużyny, a nie gildii. W sumie to zawsze coś. Gierka posiada za to możliwość szybkiego porozumiewania się,  pozwala też na odstawianie tańców czy innych “tanich” wygłupów. Dość słabo zaś prezentuje się sam Chat, który nie dość, że wymaga poprawnej pisowni (w becie w dodatku po angielsku) to czasami z niewyjaśnionego powodu nie pozwala wysłać wiadomości. Z tą poprawną pisownią to jeszcze daruje (niech się ludzie uczą angielskiego), ale czemu chat czasami po prostu nie działa?
Pozostaje jeszcze kwestia statystyk, tych jest w grze sporo. Pokazują nam one nasze osiągi co do wykonywania misji, budowania z Lego, poziom zaawansowania naszego ludzika oraz inne informacje istotne dla gry. Lego pozbyło się również nudnego już levelowania, zastępując je opisanymi powyżej statystykami.

Walcz, walcz, a zawsze coś z tego zostanie…

Największe kontrowersje budzi jednak we mnie walka. Jest ona chyba największym grzechem Lego. Przede wszystkim dlatego, że polega ona  na znanym z darmowych MMO bezsensownym wciskaniu przycisku ataku. Nie otrzymaliśmy zatem nic nowego. W sumie dysponujemy bronią palną, a że występuje ona w grze rzadko (przynajmniej na jej początku), można by zaliczyć ją do ataków specjalnych. Jednak nie okłamujmy się -  kombosów ani innych smaczków bardziej złożonych jeśli chodzi o walkę gierek online tutaj nie znajdziesz (charakterystycznych np. dla Wowa czy L2). Prawdopodobnie stało się tak ze względu na młodszych odbiorców,  których  to na pewno na serwerach nie zabraknie. Gdy wygramy już jakąś niesamowicie “zabójczą walkę” (fakt, na początku przeciwnicy giną dopiero od jednego uderzenia, ochhh… strach się bać !), viktoria nagrodzona zostanie wyskakującymi z miejsca, w którym przed chwilą poległ nasz nieprzyjaciel: żyćkami, kulami energii i innymi ciekawymi znajdźkami. Niektórzy gracze będą jednak rozczarowani jeszcze bardziej, gdyż w becie nowego Lego nie ma miejsca na walki PVP, po prostu wyrzucono je z gry. W sumie to pasowałoby ono do legowego klimatu jak świni siodło, dlatego też myślę, że jego brak nie zaszkodzi w większym stopniu potencjalnemu odbiorcy (nie mówie tu o hardcorowcach). Winien jestem powiadomić Was o jeszcze jednej ważnej sprawie: w Universe całkowicie zrezygnowano z nudzącego mnie już levelowania, zastępując je opisanymi wyżej statystykami. Pomysł ten co prawda już nieświeży, ale MMORPG-owcy chyba go polubili (nie licząc ludzi lubiących chwalić się siłą swoich postaci przez licytacje: “kto ma wyższy poziom”)

Cicho wszędzie głucho wszędzie…
Niestety, ludu na serverze to za dużo nie ma (wiem, że to dopiero beta, ale…). Spodziewałem się ogromu beta-testerów z różnych zakątków europy, a spotkałem się z niezbyt gadatliwym (raczej) tłumkiem zainteresowanych grą osób. Spotkałem nawet jednego Polaka, podjąłem więc rozmowę (oczywiście po angielsku, także dlatego że chat nie pozwala na inny język). Niestety mój interlokator prawdopodobnie załamany moim angielskim (albo… może zapomniał zakręcić gaz) dał nogę udając się w nieznane mi strony. Żeby nie było, że się czepiam o te pustki na serwerach oświadczam, że to moje subiektywne odczucie. Wydaje mi się, że servki nawet przy becie powinny być może nie zawalone graczami, ale przynajmniej zapełnione. Abyśmy nie zgubili się w świecie Lego twórcy w prawym górnym rogu ekranu umieścili mapkę, pokazującą nam osoby rozdające zadania, handlarzy, oraz inne ważniejsze postacie.
Oprócz tego, nasz wirtualny ludzik, dysponować będzie trzema życiami i tyloma też kulami energii (zwane też przeze mnie kulami budowania), myślę jednak, że wraz z uzyskiwaniem lepszych wyników grze liczby te będą podwyższane.

Poomyyysłyy świeże ! Poooomyyysłyy!

Na koniec opisu rozgrywki chciałbym jeszcze powiedzieć nieco o paru fajnych i świeżych pomysłach oraz możliwościach, które oferuje nam internetowy “Bob budowniczy”. Jedną z nich jest możliwość oswojenia zwierzęcia, które to prawdopodobnie będzie pomagać nam przy wykopywaniu poukrywanych pod powierzchnią ziemi, skrzynek. Drugim ciekawym rozwiązaniem są „wyścigi zręcznościowe” – np. obiegnięcie danej konstrukcji w określonym czasie. Na razie wiadomo mi jedynie o podróży na “własnych” nogach naszego podopiecznego, choć prawdopodobnie dojdzie do tego również zmechanizowana wersja. Dodam, że droga po której będziemy stąpać lub też jechać w czasie wyścigu usiana będzie różnymi nieprzychylnymi nam niespodziankami. Trzecią ciekawostką będzie zamieszczenie w niektórych miejscach mini gierek, o których niestety nie mogę powiedzieć nic więcej, ponieważ nie można z nich korzystać w becie (na jednej z mapek bardzo spodobał mi się pomysł sceny, na której każdy może zaprezentować swoje możliwości budując gitarę elektryczną lub perkusję, aby za chwilę oddać się w rytm granej przez ludzika muzyki).

Business  is business

Jak pewnie się domyślacie ( ze względu na wiele mówiący tytuł), zapragnąłem poruszyć jeszcze kwestię handlu w Lego: Universe, który to niestety podobnie jak walka nie wnosi nic nowego do gatunku.  Naturalnie, na swej drodze będziemy spotykać handlarzy bronią, ubraniami, klockami co również innymi potrzebnymi w grze obiektami. Istnieje także możliwość odsprzedania naszemu przyjaznemu detaliście przedmiotów, co nie jest jednak  zbytnio opłacalne, gdyż zwykle opylamy produkt po o wiele mniejszej cenie niż jest on prawdziwie wart.  Nie wiem jednak, czy w (ostatecznej wersji) grze natrafimy na możliwość handlu lub wymian pomiędzy graczami, a jeśli już tak. To jakby to wyglądało?

Niebo nad „Legolandią” jest piękne o tej porze roku…

Przejdę jednak do przyjemniejszej części opisu bety – grafiki. Jest ona rzeczywiście bardzo ładna. Zawdzięcza to między innymi swojemu Legowemu urokowi. Universe wygląda naprawdę niesamowicie. Mapki również są dopracowane, co potwierdza mój wynik przeniknięć i wejść przez ścianę, a jest on równy zeru. Raz tylko zdarzyło mi się wleźć w jakieś nieszczęśliwe miejsce, w którym to musiałem „pozbawić” (zrespawnować) życia mojego ludka. Ogólnie gra prezentuje się naprawdę ciekawie, obfituje w fajnie zrobione budynki, naprawdę dużo się dzieje. Muzyka nie jest może mocnym atutem gry, ale przecież nie jest ona też bardzo potrzebna w produkcjach tego typu. Jak już pisałem, szata graficzna Lego:Universe robi swoje, nie jest nadzwyczajna, ale w końcu to MMORPG. Czasami gdzieniegdzie popada nawet deszcz.  Same animacje postaci i walk są naprawdę dobre. Pomimo tego iż nie towarzyszą im świetliste rozbłyski, naprawdę przyjemnie patrzy się na chodzące tu i ówdzie postacie wspaniale uzupełniające malownicze lokacje. Jeśli chodzi zaś o grywalność, gra nie ścięła mi się chyba ani razu, krótko mówiąc: pracownicy z Net Devil odstawili kawał dobrej roboty.

Co się… co się…Co się stało? Lego znowu zatryumfowało.

Cóż tu dużo mówić…  Lego odniosło kolejny sukces, może w znanej już im branży ale nie gatunku. Stworzenie naprawdę dobrego MMO w dzisiejszych czasach to rzeczywiście spore wyzwanie. Według mnie pracownicy z ND postawili mu dzielnie czoła, tworząc wspaniałą gierkę, oferującą wiele nieznanych nam możliwości (jak budowanie budynków czy inne opisane wyżej właściwości). Jedynie od Was zależy czy rozgrywce towarzyszyć będzie szaleńczy chichot zadowolenia czy też nieprzyjemne pomruki znudzenia.
Myślę jednak, że Universe i tak stanie się przełomowym dziełem w dobie elektronicznej rozgrywki. Kto wie?
Może pokona ono nawet, tak uwielbianego przez Amerykanów WOW-a ( a także przez nas). Nie będę jednak gdybał. Mnie przynajmniej Lego wciągnęło jak dziecko matkę do sklepu z zabawkami. Wszystkiego dowiemy się, a raczej dowiecie,  grając w finalną wersję gry. Ma się on ukazać już w tym roku. Na koniec życzę wam miłego oczekiwania (postaram się również o gameplaya i dalszy ciąg artykułu)!

Ostrzegam: Lego: Universe to straszny “pożeracz czasu”, dlatego też drogi Czytelniku! Kiedy gra już się ukaże, nie doprowadzaj do sytuacji, w których np. siadasz przy LU na godzinę przed rozpoczęciem szkoły, ani się spostrzeżesz i miną godziny, a Ty nie będziesz mógł się wytłumaczyć z zaistniałej sytuacji (autobus mi uciekł już nie działa, a pomagałem przejść staruszce przez jezdnie tylko w kreskówkach).

12345►

Szybkooość szybkoość i jeszcze raz szybkość…

Split second… – ułamek sekundy… Ta nazwa daje wiele do myślenia (nie tak dawno w sieci pojawił się przy niej podtytuł – Velocity). Przejdźmy jednak do rzeczy. Split second: Velocity będzie samochodówką opierająca się na “samochodowych wyczynach zręcznościowych” (już w przedszkolu odkryto moją zdolność do rymowania). Gierka tworzona jest przez studio Disney Interactive (a raczej pod przykrywką Disneya: Black Rock Studios). Jak napisałem na wstępie, już sam tytuł mówi sam za siebie (podobnie jak w przypadku “Blura”). Ma być niebezpiecznie, efektownie i emocjonująco…

Jazda bez hamulców…

Ktoś zapytałby : “A to niby dlaczego? Jak dla mnie to zwykła ściganka”.
Rzecz w tym, że nie jest ona taka zwyczajna i nudna jak np. zakupy w Biedronce. Według twórców rozgrywce towarzyszyć będzie niezapomniany klimat stworzony dzięki wartkiej i dynamicznej akcji zapewnianej przez, uwaga: możliwość wysadzania elementów otoczenia. Tak! Oznacza to, że np. jadąc koło stacji benzynowej po odpaleniu pewnej sekwencji (coś w rodzaju QTE) stacja wraz z twoją konkurencją zamieni się w gigantyczną kulę ognia. Naprawdę już na Gameplayach czuć wzrastający poziom adrenaliny.

Aha, żeby było ciekawiej Disney osadził całą fabułę w telewizyjnym show (cóż się dziwić, w końcu telewizja to ich działka ). W gierce pojawiło się również bardzo ciekawe rozwiązanie polegające na zamieszczeniu licznika punktów, zajmowanego w wyścigu miejsca oraz liczby okrążeń (podobnie jak specjalnego licznika mówiącego jak duży BUM! możemy wywołać) na tylnym zderzaku naszego samochodu. U góry ekranu co jakiś czas pojawiać się będą istotne informacje dotyczące gry (np. okrążenie, jakieś super combo, czy kombinacje klawiszy potrzebne do spowodowania wybuchu).

Gaz do dechy!

Co do modelu jazdy, będzie on prawdopodobnie charakterystyczny dla produkcji tego typu (jak np. Blur lub Burnout). Oprócz wysadzania innych zawodników, dzięki sianiu destrukcji możemy odkrywać nowe skróty i przejścia dające nam możliwość uzyskania sporej przewagi nad pozostałymi uczestnikami wyścigu. Co osobiście mnie zdziwiło, to fakt, że auta w Split Second odznaczają się niezwykłą wytrzymałość techniczną. Dopiero po mocniejszych kraksach bryki poddawały się odkształceniu. Natomiast uderzenia innych zawodników nie pozostawiały na nich żadnego śladu. Oczywiście po mocniejszym walnięciu w ścianę/bandę jak na pobratymca Burnouta przystało pojawia się generowany przez silnik fizyczny “filmik”, po którym to z powrotem zostajemy puszczeni w szaleńczy wyścig.

Poruszyć trzeba również kwestię map, które są są po prostu piękne i dopracowane w najmniejszych szczegółach. Naprawdę przyjemnie patrzy się na otaczającą trasę przestrzeń, szczególnie kiedy towarzyszy jakiś gigantyczny wybuch lub spadająca część rozwalonej budowli, które znacznie utrudniają życie naszym “przepisowym” kierowcom. Jak pewnie wiadomo, gierka będzie miała nieco dziwną, aczkolwiek piękną grafikę. SS: Velocity będzie ponoć posiadał najlepszy system zniszczeń otoczenia wszech czasów. Oczywiście fani realizmu raczej w Splita nie zagrają. Często spotykane będą również akcje, żywcem wyjęte z filmów sensacyjnych z Bondem w Roli głównej, jak np. przejazd naszego wozu przez chmarę ognia czy ucieczka przed jakąś inną “goniącą nas niespodzianką”. Takich emocji nie dostarczyła nam na razie chyba żadna gra tego typu .

Kolejna sprawą jest Al przeciwników, które nawet na najwyższym poziomie nie jest zbyt zaskakujące, przez co rozrywka traci trochę na efektywności. Niestety w wyścigówce zabraknie również licencjonowanych samochodów podobnie jak w “nowym” Burnoucie: Paradaise. Na pocieszenie twórcy sprawili, że będziemy mogli modyfikować nasze wozy, dodając różne bajery jak np. naklejki czy inne popierdółki. Jeżeli jesteśmy już przy samochodach, to jak już wcześniej napisałem – aut oryginalnych brak , pojawiły się natomiast trzy klasy pojazdów – Supercars, Muscle i “półciężarówki”. Każdy z nich ma inne właściwości np. Supercars są bardzo szybkie zaś Muscle niezwykle wytrzymałe, co odrobinę zróżnicowuję rozgrywkę. Właśnie… Prawie zapomniałbym o trybie multi! Prawdą jest, że pojawi się w gierce, jednak wątpię, że oprócz możliwości wysadzania delikwentów w powietrze wprowadzi jakieś innowacyjne rozwiązania. Z innych trybów na uwagę zasługuje szczególnie jeden – przetrwanie (z ang. Surival), polegający na jeździe za dwiema ciężarówkami z których  raz po raz wypadają wybuchowe lub spowalniające beczki (oczywiście zetknięcie z nimi owocuje nieciekawymi dla nas konsekwencjami).

Byle do mety…

Sam zawsze marzyłem o takim tytule jak Split Second: Velocity, dlatego też ciekawy jestem czy moje marzenie wreszcie się spełni… Czy Split Second sprosta zadaniu i okaże się samochodową produkcją roku? Czy uda mu się pobić swojego konkurenta Bluara. Przekonamy się o tym dopiero po premierze, która zapowiedziana została na 18 maja 2010 roku (w Europie 21 maja) . Niektórzy twierdzą nawet, że Split Second stanie się legendarnym pogromcą Burnouta… Ale jak mówią: poczekamy zobaczymy.

- W 3DS wykorzystany zostanie ekran firmy Sharp z nałożoną powłoką parallax barrier, dzięki której gracz trzymający urządzenie pod odpowiednim kątem będzie miał wrażenie przestrzenności obrazu (tzw. paralaksa),

-Nintendo 3DS zostanie wyposażone w ekran o przekątnej poniżej 4 cali czyli mniej niż 7.6 cm (DSi  ma ekran o przekątnej 4.2 cala);

-N3DS zostanie wyposażone w akcelerometr, podobny do tego, który znamy z urządzeń firmy Apple (Iphone) czy Nokia (Nokia 5800).

-Sterowanie odbywać się będzie między innymi za pomocą gałki analogowej

-Nintendo 3DS będzie miało baterię o większej mocy niż starsze modele konsoli,

-Poprawiony zostanie system łączności sieciowej (WiFi).

Najnowsza konsola przenośna Nintendo trafi do sprzedaży  przed końcem marca 2011 roku. Więcej będziemy mogli się dowiedzieć w czerwcu na targach E3, na których koncern zdradzi więcej informacji.

„Bardzo się cieszę, że możemy oficjalnie zaprezentować to, nad czym pracowaliśmy przez ostatnie 2,5 roku. Wiele nauczyliśmy się podczas produkcji pierwszego Wiedźmina i całą tę wiedzę wykorzystaliśmy przy produkcji Wiedźmina 2. Tworząc „dwójkę” skoncentrowaliśmy się na tym, aby jeszcze lepiej zaprojektować i wykonać te wszystkie elementy, które sprawiły, że część pierwsza odniosła tak duży sukces. Wierzę że Wiedźmina 2 pokochają zarówno fani jedynki, jak również nowi gracze. Naszą pierwszą grą postawiliśmy sobie bardzo wysoko poprzeczkę, ale jesteśmy przekonani, że Wiedźminem 2 podniesiemy ją jeszcze wyżej.”

CD Project RED podpisała również umowy wydawnicze z firmami Atari Inc. oraz 1C-SoftClub/Snowball Studios. Podpisano również umowę z Agora S.A. na mocy której Agora stała się koproducentem gry Wiedźmin 2 w Polsce. Dzięki tej umowie, CD Projekt RED zyska wsparcie finansowe, promocyjne oraz know-how dystrybucyjny jednego z największych koncernów medialnych w Polsce. Gra zostanie publicznie zaprezentowana 25 marca podczas wiosennej konferencji CD Projekt, z której relacja będzie dostępna na stronie www.cdprojekt.pl/konferencje, zaś 7 kwietnia uruchomiona zostanie oficjalna strona gry.

A tymczasem czekając na nowe informacje o Wiedźmin2: Zabójcy Królów zapraszamy do obejrzenia udostępnionego niedawno trailera:

W drugiej części Just Cause ponownie wcielamy się w Rico Rodriqueza, agenta CIA. Zostajemy wysłani na wyspę Panau, by znaleźć niejakiego Toma Sheldona, który zaciągnął pewien dług u agencji. Przy okazji możemy wszcząć rewolucję w celu obalenia dyktatorskiego rządu. W jaki sposób? Robiąc totalną rozpierduchę! W produkcji studia Avalanche za destrukcje otoczenie dostajemy Punkty Chaosu, które są niezbędne do dalszego poznawania fabuły. Wyspa jest podzielona na trzy frakcję, z którymi możemy walczyć, przyłączyć się lub pozostać neutralni.

Powiedzmy może co nieco o wyspie Panau. Jej powierzchnia wynosi około 1000km²! Dodając fakt, iż będziemy mogli ją swobodnie eksplorować daje ogromny plus dla twórców. Sama wyspa, jako że jest położona w Azji – ma być egzotyczna. Powinniśmy dostać pomieszanie kultur azjatyckich. Wyspa ma być też zróżnicowana, znajdziemy na niej: rajskie plażę, ogromne i zimne góry, miejskie aglomeracje oraz, oczywiście, gęstą dżunglę.

Bohater będzie dysponował  standardowym zestawem broni: pistolety, karabiny maszynowe, karabiny snajperskie, strzelby, granaty itp. Jednak będzie miał również dwie rzeczy, które dadzą graczowi masę frajdy. Pierwszą z nich jest nielimitowany spadochron. Chyba nie muszę pisać, jakie daje możliwości. Drugą i najlepsza rzeczą jest linka. Za jej pomocą możemy przyczepić do wroga butle z gazem i go wystrzelić! Sami również możemy odbyć taki ”lot” i to z zupełnie dowolnym przedmiotem. Linkę można użyć również do ściągania wrogów z wieżyczek lub, razem ze spadochronem, do całkiem szybkiego przemieszczania się. Tak, ta gra ma gdzieś realizm.  Oprócz tego mamy jeszcze dostęp do masy pojazdów. Wyspa jest usiana motorówkami, helikopterami, samochodami oraz kupą innego żelastwa. Jeśli akurat w pobliżu nie ma żadnego wolnego pojazdu, każdy łatwo możemy ukraść np. za pomocą linki.

Just Cause 2 zapowiada się wyśmienicie. Twórcy obiecali również, że będzie lepiej zoptymalizowana niż ”jedynka”, jednak powiedzieli, że nie ruszy na komputerach z systemem Windows XP. Szkoda, bo przez to wielu graczy w nią nie zagra. Wątpię, żeby ktoś był aż tak zdesperowany, by kupować dla gry nowy system. Jednak jakby nie patrzeć, jeśli obietnice twórców się sprawdzą, czeka na nas bardzo dobro gra TPP. Być może nawet kandydat do Gry Roku 2010. Produkcja ukaże się na wszystkich wiodących platformach.

12►

Demo rozpoczyna cut-scenka, najpierw zachmurzone, rozświetlane błyskawicami niebo Gotham City, na którym pojawia się znany wszystkim znak nietoperza. Chwilę potem widzimy już pędzącego mokrymi ulicami Batmobila, w środku którego znajduje się sam Batman oraz jego nemezis – Joker. Cel tej podróży – Arkham Asylum, posiadłość zamieniona w więzienie dla największych zbirów Gotham City. Większość z nich trafiła tam oczywiście za sprawą Batmana.

Wszystko wymyka się jednak spod kontroli. Batman przeczuwał zagrożenie, wiedząc że Joker poddał się tym razem bez walki. Dokładnie tak, jakby chciał znaleźć się w Arkham. Przypuszczenia okazują się prawdą – Joker uwalnia się spod ochrony strażników, wypuszcza wszystkich więźniów i przejmuje Arhkam. Przed Batmanem najtrudniejsze zadanie z jakim się spotkał – jeszcze raz pokonać musi wszystkich swoich wrogów, ale tym razem wszystkich jednocześnie.

Kiedy po raz pierwszy przyjdzie nam pokierować poczynaniami człowieka nietoperza, będzie on okrążony przez kilku wypuszczonych z cel rzezimieszków. W ten sposób gra wymusza od nas nauczenie się podstawowych zasad walki. Wszelkie uderzenia wyprowadzamy przyciskiem X, a combosy tworzymy poprzez jego kilkukrotne wciśnięcie. Przycisk B odpowiada za uderzenia z wykorzystaniem peleryny, które nie zadają wrogom żadnych obrażeń, ale oszałamiają ich na krótką chwilę. Ciekawie prezentuje się rezygnacja z bloku na rzecz kontrataku. W momencie, w którym przeciwnik wyprowadza swój cios możemy go wykorzystać do kontrataku (przycisk Y), a następnie połączyć to jeszcze z własnym kombosem.

Powalonego wroga możemy wykończyć jednym ciosem, podobnie jak takiego, do którego po cichu podchodzimy od tyłu. Znajdując się bezpośrednio nad przeciwnikiem, możemy poszybować w jego stronę z mocnym kopniakiem, lub zawisnąć i wciągnąć go do góry, aby następnie obezwładnić i powiesić nogami do góry na linie.

Sprawy zaczynają się nieco komplikować, kiedy spotykamy grupkę wrogów uzbrojonych w broń palną. Otwarta walka  nie jest w takich przypadkach wskazana. Najlepiej wtedy po usuwać wrogów po cichu lub z powietrza metodą uderzenie-ucieczka.

Bardzo ciekawym patentem jest Detective Mode. Przełączając się na ten widok podświetlają nam się wszystkie elementy, w którymi wejść możemy w interakcję np. kratka wentylacyjna, którą możemy zdjąć lub powieszony na ścianie gargulec, który posłużyć może jako platforma. Dodatkowo, na czerwono zaznaczeni zostają wszyscy znajdujący się w pomieszczeniu wrogowie. Tryb Detective nie tylko informuje nas o ich lokalizacji, ale dostarcza nam także informacji o ich statusie (spokojny, nerwowy itp.), a także o broni, którą dzierży dany rzezimieszek. Dzięki temu możemy dokładnie poznać daną lokację, a także dokładnie zaplanować atak (wiadomo, że najlepiej uzbrojonego kolesia załatwić w trybie pierwszeństwa).

Cały system walki, interakcji i eksploracji jest bardzo intuicyjny więc raczej nikt nie powinien mieć problemu z jego szybkim przyswojeniem. Walki wręcz (zwłaszcza z kilkoma przeciwnikami jednocześnie) są niezwykle dynamiczne i efektowne. Uderzając jednego kolesia widzimy, jak drugi wyprowadza cios, szybka kontra krótki kombos i wracamy do klepania pierwszego – łączenie to jest naprawdę efektowne. Spotkamy się też ze spowolnieniami czasu, które pozwalają nam lepiej przyjrzeć się mocnym, nokautującym wroga ciosom i kopniakom.

Za zabicia Batman dostaje punkty doświadczenia. Im większe kombo uda nam się wykonać, tym jest tych punktów więcej. Nie wiem, czy później będzie je się wykorzystywać w inny sposób, ale w demie można było dzięki nim zregenerować nieco pasek healtha.

Graficznie demo prezentuje się naprawdę znakomicie. Modele postaci są jednymi z lepszych jakie kiedykolwiek widziałem, a ich animacjom nie można niczego zarzucić. Więzienia raczej nie są miejscami, których wygląd podziwiany jest przez wzgląd na walory estetyczne. Arkham jednak wygląda przepięknie. Brud i pęknięcia na ścianach, odpadające kafelki w celi, napisy na ścianach – detali jest więcej niż się spodziewałem i przynajmniej moment pokazany w demie oddaje nam grafikę zasługującą na naprawdę wysoką notę.

Mroczny klimat i stylistka na szczęście nie sprawiają, że gra jest zbyt “ciemna”. Lokacje z dema były dość dobrze oświetlone, a nawet jeśli nie, to z pomocą przychodzi Detetective Mode. Z mojego punktu widzenia to bardzo dobrze – nienawidzę gier, w których jest zbyt ciemno.

Nie czekałem jakoś specjalnie na Arkham Asylum, ale po tym co pokazało demo moje nastawianie uległo diametralnej zmianie. Pierwsze wrażenie nie zawsze pokrywa się z tym, co gra pokaże dalej, ale jestem pełen nadzei, że tak właśnie będzie w tym przypadku. Przekonamy się po 28 sierpnia.

12►

Trzecią Forzę po raz pierwszy zobaczyliśmy na tegorocznych targach E3. Pierwszy trailer, pokaz możliwości, pierwsze screeny – wszystko to prezentowalo się wyśmienicie, ale nie zdradzało jednocześnie zbyt wiele o samej rozgrywce. Od tamtego czasu pojawiło się jednak znacznie więcej informacji.

KARIERA

W Forza Motorsport 3 znaczniej zmianie ulegnie tryb kariery dla jednego gracza. Developerzy obiecują, iż będzie on idealny dla hardcorowych graczy i równie przystępny dla graczy nowych i casuali. Pierwszą zmianą jest wprowadzenie lektora, który będzie nam towarzyszył w trakcie kariery. Coś na wzór trzeciej części TOCA. Gracze, którzy nie będą chcieli zagłębiać się w tajniki gry będą mogli “przejść” karierę używając jedynie jednego przycisku. Użycie tej opcji sprawi, iż automatycznie wybrany zostanie odpowiedni wyścig oraz odpowiedni dla niego samochód.

Przed rozpoczęciem kariery gra zapyta nas o to jakim kierowcą jesteśmy. Prawdopodobnie dostaniemy 4 opcje odpowiedzi, a wybór wpłynie oczywiście na poziom trudności gry. Podobnie jak w “dwójce” poziom trudności będzie można zmienić przed każdym kolejnym wyścigiem.

Sama kariera podzielona będzie na sezony, a jej rozwój zależeć będzie od naszych wyborów. Jaki samochód wybierzemy, jakie rodzaje wyścigów będziemy preferować i jak będziemy się spisywać – to i jeszcze więcej wpływać ma na dalszy rozwój kariery, a także na samochody, które będziemy dostawać w jej trakcie.

W kwestii zdobywania doświadczenia nie będzie znacznych zmian. Za swoje osiągnięcia jako kierowca zdobywać będziemy punkty doświadczenia (zależne od poziomu trudności), dzięki którym będziemy mogli wziąć udział w nowych i trudniejszych wyścigach. Levelować może także samo auto.

Zdobywanie kolejnych poziomów owocować będzie nagrodą w postaci nowego samochodu. W tej kwestii gra również nie ma być liniowa, co oznacza, iż do danego poziomu nie jest przypisane tylko jedno auto i to, że znajomy za na 2gim poziomie dostał Alfa Romeo nie oznacza, iż także my je dostaniemy.

Pierwszy sezon składać będzie się z pięciu eventów, przy czym przed każdym dostaniemy wybór z przynajmniej kilku rodzajów wyścigów. W kalendarzu wyścigów pojawiać będą się tylko i wyłącznie eventy, do których możemy dołączyć z aktualnym poziomem kierowcy.

Pojedynczy event składa się z kilku wyścigów – na początku kariery będzie ich mniej niż w dalszej części. Forza 3 składać będzie się z 220 eventów – zważając, że każdy to przynajmniej 3 wyścigi, liczba ta potrafi zrobić wrażenie. Dołóżmy do tego ponad 400 samochodów z opcją tuningu, a dostaniemy zabawy na wiele, wiele godzin.

TUNING

Podobnie jak kariera, opcja tuningu ma być dostosowana zarówno dla największych fanów motoryzacji jak i graczy niedzielnych. Ci drudzy dostaną opcję automatycznego tuningu. Wystarczy wybrać auto oraz poziom, do którego chcemy je ulepszyć, a konsola sama dobierze i zakupi odpowiednie części.

Z automatyzacji korzystać będzie prawdopodobnie całkiem spora ilość graczy, gdyż manualny tuning to bardzo twardy orzech do zgryzienia. W Forza 3 pojawi się możliwość błędnego tuningu, który sprawi, że nasze auto zacznie działać gorzej, a nie lepiej.

Opcji zmian ustawień i części będzie dwukrotnie więcej niż w drugiej części. Każdy kto w nią grał wie, jak ogromny wybór dostaniemy.

ONLINE

Możliwości społecznościowe w Forza 3 ulegną podrasowaniu. Swoje możliwości pokazać mogli będą zarówno painterzy (którzy dostaną całkiem nowy edytor) oraz tunerzy.

Po raz kolejny pojawi się dom aukcyjny, gdzie sprzedawać będziemy pojedyncze wersje swoich samochodów. Nowością będzie opcja Storefront, działająca na zasadach podobnych do największych serwisów aukcyjnych. Tutaj dostaniemy już całkowitą swobodę. Obrazek na auto, opcje tuningu danego auta, podarowanie komuś kredytów – wszystko to będzie możliwe dzięki Storefront.

Taka swoboda niesie ze sobą duże zagrożenie. Ktoś może przecież sprzedać nam tuning do Nissana, który po aplikacji może okazać się jedynie picem na wodę, za który niepotrzebnie zapłaciliśmy. Kontrolę nad takimi występkami stanowić będziemy my – gracze. Każdy user będzie oceniany przez innych, a aukcje podejrzane, wulgarne itp. będziemy mogli zgłaszać moderatorom. Kilka prób oszukania kogoś i możemy mieć pewność, że społeczność będzie nas ignorować w przyszłości.

Dla tych, którzy wyczekują ścigania się w multiplayerze też mamy trochę informacji. Tworzący sesję dostanie ponad 60 opcji, które pozwolą mu stworzyć każdy rodzaj wyścigu. Określenie celu wyścigu, ustalenie drużyn, wymuszenie określonych aut, manualnej skrzyni biegów lub trybu kamery – to wszystko będzie możliwe.

Turn 10 obiecuje, że będą śledzić wyścigi kreowane przez userów, a następnie ustawienia tych najbardziej popularnych pojawią się w oficjalnych turniejach i wyścigach.

GRAFIKA

Wielu z podziwem patrzyło na to, co Turn 10 pokazało nam w kwestii wizualnej w drugiej części Forza Motorsport. Jednak to, co prezentuje sobą trójka jest po prostu obłędne. Już pierwsze trailery i screeny pokazały, że w porównaniu do powstającego od lat GT 5 nie ma się czego wstydzić. Pojawiły się oczywiście zarzuty, iż screeny i trailery korzystają z opcji nagrywania powtórek oraz robienia zdjęć, gdzie obraz można znacznie podrasować filtrami lub innymi opcjami. Jednak Ci szczęśliwcy, którzy dostali już grywalną wersję do testów potwierdzają, iż ta gra po prostu tak wygląda. Dodając do tego nowy model zniszczeń auta dostaniemy grę, na którą z pewnością warto będzie rzucić okiem.

Forza Motorsport 3 to oczywiście tytuł ekskluzywny dla Xboxa 360, a na sklepowe półki trafi pod koniec października.

1234...141516►

Wygląda na to, że kolejna jesień upłynie nad pod znakiem Call of Duty. Tym razem przy klawiaturach i myszkach ponownie zasiadło studio Infinity Ward. Przy okazji najnowszej części zdecydowali się pominąć tytuł serii i zostać przy samym Modern Warfare 2. Oczywiście zmiana ta spowodowała spory odzew fanów. Co z tego wyniknie? Przekonamy się już w listopadzie.

Deja Vu

Z tego co zapowiada czeka nas powtórka z rozrywki i to nie wcale znaczy, że będzie źle. Każdy kto grał w Call of Duty 4: Modern Warfare wie, że mieliśmy do czynienia z grą niezwykłą już od pierwszej minuty. Pierwsze zapowiedzi przeniesienia akcji shootera rozgrywającego się w realiach II wojny światowej do czasów współczesnych okazały się dla wielu herezją. Jednak po premierze gry można było stwierdzić po paru chwilach, że mamy do czynienia z grą nietuzinkową. Niech dowodem będzie to, że do dzisiaj gra rozeszła się w nakładzie kilkunastu milionów egzemplarzy na wszystkie platformy i szpila w nią cały czas ok 13 milionów graczy na samym X360. Jak widać pierwsze obawy zostały całkowicie rozwiane. Gra wyznaczyła w kampanii singleplayer jak i multiplayer zupełnie nowe standardy rozgrywki, które zauroczyły, jak złe zaklęcie, miliony fanów. Nie będę ukrywał, że mnie także gra podobała się bardzo. Była niemalże spełnieniem moich marzeń. Uczucie uczestnictwa w niezwykłych wydarzeniach oraz filmowość akcji przykuła mnie na skromne 8 godzin przy kampanii singla i o wiele więcej przy multi. Do dzisiaj gra leży u mnie na dysku i od czasu do czasu wracam do niej, by odstresować się z innymi graczami. Sam fakt, że kolejną część C.O.D. tworzy to samo studio co wspominaną poprzedniczkę rodzi nadzieję na kolejna rewolucje. Ale czy na pewnie będzie to rewolucja a może skromna ewolucja?

Przepraszam czy my się znamy?

Każdy kto grał w jedynkę Modern Warfare wie, że na końcu dopadliśmy Imrana Zachajewa i wysłaliśmy go do piekła. Jednak nasze działania spowodowały, że stał się on męczennikiem i idolem mas na których czele stanął Vladimir Makarov, który zaliczył epizodyczną rolę w pierwszej odsłonie. Właśnie za nim będzie ganiał Gary „Roach” Anderson z brytyjskiego SAS (Special Air Serives) wraz z oddziałem Task Force 141. Pieczę na tym oddziałem będzie sprawował kapitan “Soap” MacTavish znany nam jeszcze jako sierżant, którym mieliśmy okazję „sterować” ścigając Zachajewa. Co do przedstawicieli pozostałych kampanii mało jeszcze wiadomo.

Pokażcie nam coś

Do tej pory pojawiło się parę filmików oraz informacji na temat tego czym uraczy nas Modern Warfare 2. Najważniejsze wydają się dwa gameplaye, które bezpośrednio pokazały nam akcje bezpośrednio z gry. Pierwszy z nich pokazano w Monachium i przedstawił nam misję rozgrywającą się w Rio de Janerio. Cechowała się ona ogromną ciasnotą przepychania się w slumsach. Żołnierze byli wystawieni na widok z powodu różnicy w ich wyglądzie względem tubylców. Oni doskonale ubrani i wyposażeni a dookoła bieda. Nic dziwnego, że ścigany bardzo szybko ich zauważył i rozłożył celnym strzałem kierowcę. Zaskutkowało to niezwykle dynamicznym pościgiem przywołującym tegorocznego zdobywcę oskarów Slumdoga. Drugi filmik ukazano nam podczas targów E3 w Los Angeles. Akcja przeniosła się do Kazachstanu gdzie nasz bohater z wysp brytyjskich wspinał się za swoim kapitanem w zaśnieżonych górach. Akcję przerwał lot samolotu, który spowodował urwanie lodowej ściany i zasypanie nas odłamkami lodu. Na szczęście nic się nie stało. Posuwając się dalej podczas próby pokonania rozpadliny nie udało się bohaterowi przeskoczyć i obsuwał się w dół. Na szczęście uratował go dowódca. Pokazano również bardzo dynamiczny wyścig podczas którego można było zauważyć, że będziemy mogli sterować skuterem śnieżnym jak i strzelać do wrogów. Akcja gry ma rozgrywać się w bardzo zróżnicowanych klimatach od ośnieżonych lodowców w górach po pustynie. Sama gra wydaje się przedstawiać akcję w ten sam sposób co poprzedniczka – będziemy mieli wrażenie, że bierzemy udział w dynamicznym filmie akcji. Jak dla mnie bomba.

Bo chłopcy lubią zabawki

Podczas jednej z prezentacji nowej odsłony Call of Duty padły słowa, że nie ujrzymy żadnej broni z której korzystaliśmy w pierwszej współczesnej odsłonie. Na podstawie filmików można wywnioskować, że w grze będą:

• Bushmaster ACR z tłumikiem
• M110 SASS
• Famas z celownikiem
• Steyr AUG HBAR
• AK47 zwany potocznie kałasznikowem
• Glock 18
• SPAS-12
• M429 SAW
• 870MCS
• SCAR
• Granat ręczny
• Granat ogłuszający
• FN F2000
• UMP .45
• P90
• M1911

Na pełną listę poczekamy do premiery. Wspomniano również na tej samej prezentacji o poprawie toru lotów przycisków i możliwości rykoszetów ale to tyle. Niepotwierdzone informacje mówią o równoczesnej możliwości używania noża i broni ręcznej. W grze pojawi się parę bajerów. Podczas opisywanej misji w Kazachstanie pokazano używanie wykrywacza bicia serca! Burza śnieżna nie jest już przeszkodą w odszukaniu wroga. Sam wykrywacz przypominał ten z filmu „Obcy”. Ciekawostką będzie również nowy zakres ruchów naszej marionetki czyli postaci, którą gramy. Będzie można poślizgnąć się i wylądować efektownie na pupie. Na resztę nowinek będziemy musieli poczekać do premiery.

Sztuczna „inteligencja”

Częstym powodem narzekań fanów serii jest powszechność skryptów zachowań wrogów na poszczególnych etapach misji. Zdarzały się takie niechlubne sytuacje jak ciągłe nacieranie wrogów na gracza dopóki ten nie przekroczył pewnego określonego miejsca na mapie. Podobne zachowanie uświadczyłem w innym shooterze – Medal of Honor: Airbone gdzie wybijałem wrogów w operze przez pół godziny a okazało się, że muszę zejść na parter gdzie po wybiciu 10 z nich akcja potoczyła się dalej. Nowością w nowej odsłonie ma być oczywiście zwiększona inteligencja oraz w niektórym sytuacja możliwość wyboru kliku alternatywnych ścieżek postępowania. Co prawda nie prowadzi to do kilku wyników ale zawsze coś. Sama fabuła zaś ma stawiać nas w nieoczekiwanych sytuacjach. Scenariusz zawiera ponoć kilka elementów pod tytułem „wywiad nie wie wszystkiego”. Co przekładać będzie się na liczne niespodzianki w niby „zapiętych na ostatni guzik” misjach.

Impreza zaczyna się od dwóch osób i …

Oczywistym wydaje się fakt, że w Modern Warfare 2 powinien być tryb cooperative dla dwóch graczy. No i będzie. Ale jest jedno ale. Nie będzie on dostępny w kampanii singleplayer a będzie częścią kampanii multiplayer nazwanej przez twórców Special Forces. Co więcej tryb ten nie będzie polegał na przechodzeniu misji singla tylko na obcowaniu z specjalnie przygotowanymi mapami i misjami, których ponoć nie da się przejść w pojedynkę. Będzie opierał się na ścisłej współpracy między graczami. Wsparcie ogniowe, krycie pleców, ogień zaporowy, czy leczenie kompanów to tylko kilka z zasad tej rozgrywki. Zapowiada się ciekawie. Nie dość, ze będziemy mieli kampanię single, co-op to jeszcze czysty multiplayer. Sam multi ma wnieść parę udogodnień, które poznamy wraz z premierą gry.

Każdy może być członkiem sił specjalnych

Patrząc na to co mówią twórcy mam wrażenie, że dostaniemy „prawie” tą samo grę z kilkoma nowościami. Jak wiadomo prawie robi dużą różnicę. Ale chyba tym razem wyjdzie to na plus. Poprzedniczka była bardzo dobra. W sprawie długości singla nic ponoć się nie zmieni. Ma to być typowe 8 przeładowanych akcją godzin rozgrywki. Za to tryb kooperacji i multiplayer zapewne skutecznie przykują nas na wiele godzin. Zapamiętajcie moje słowa – jesienią hitem będzie Modern Warfare 2 :)

12345►